God was nie op die Woordfees-program nie, maar Hy was oral. JEAN OOSTHUIZEN het na die gesprek gaan luister oor die vraag "Wie praat namens God?" en vra, in 'n verkiesingsjaar: tyd vir wát?
Van haar ma se Duitse wohnkultur tot die sandsteenhuise van die Oos-Kaapse setlaarfamilies en die Queen Mother se lekkende krane – ANNELIESE BURGESS oor klas, angs en wat ons mooi noem.
'n Ma, haar oogappel en ’n Indiese toilet. ’n Apie in ’n rok met valletjies. En ’n man in Bundi wat skaars kan glo dat AB de Villiers se familie voor hom sit. ELRENA VAN DER SPUY se reisnotas uit Indië oor die kuns om die pot nie heeltemal mis te sit nie.
'n Natalse swartslang onder die bad. 'n Pofadder in die tiemie. 'n Molslang wat reguit op haar afpyl. Daar is iets met haar en slange aan die gang, skryf ANNELIESE BURGESS. Sy gesels met die land se voorste slangkenner oor ons oervrees, en die slang as voorouer, reënbringer en vloek.
'Afrikanerman: Vasgevang tussen onthou en herontdek' is 'n gegrond op gesprekke met 300 mans. 'n Deurlopende tema is 'n gevoel van verlies en byna 90% van hulle sê anti-Afrikanersentiment is vir hulle 'n daaglikse werklikheid. Ons plaas 'n uittreksel en gesels met die skrywer MART-MARIE UYS.
ANNELIESE BURGESS steel twee dae in die Karoo, verloor haar geduld met mense wat wreedheid eerlikheid noem, lees 'n boek wat die mat onder haar uitpluk, en verklap 'n geheim of twee uit die dahlia-ondergrond.
ANNELIESE BURGESS sê die vriendskappe wat ons aanknoop in die derde en vierde hoofstukke van ons lewe is inherent anders want die argief van ons lewe is anders. Sy kook herenbone vir middagete, deel twee gedigte en ons luister na Dolly.
Daar is 'n droom. En dit lei tot 'n deur wat sy 28 jaar gelede toegemessel het. Sy praat nie oor die Waarheidskommissie nie, want dan moet sy daaroor dink. Maar toe kom klop die elektrisiën dié week aan haar deur.
Aan die einde van hierdie maand verlaat Karoline Leavitt die Withuis, maar die refrein dat Trump se administrasie die deursigtigste ooit is, sal voortleef, skryf GERRIT OLIVIER.
ANNELIESE BURGESS skryf oor die tydlose aanloklikheid van berge. En sy krap ook rond in 'n Joan Didion-essay oor die verskil tussen notaboeke en dagboeke, maar hoe ons in albei boodskappe aan vorige weergawes van onsself laat.
