PIET CROUCAMP reken Marco Rubio is nie bloot 'n uitvoerende amptenaar nie, maar 'n draer van 'n baie spesifieke historiese geheue wat manifesteer in die regverdigings vir regime-verandering in die land van sy vaders.
ANNELIESE BURGESS vertel van 'n ou plaashuis in die berge waarin sy en familielede dié vakansie gebly het – en van die verhale wat die mure vertel. Oor eenvoud en gestrooptheid, maar ook weerloosheid. Sy deel ook 'n paar interessante feite oor Ernest Hemingway.
Pajamas as dagklere, fraiings, KI-kuns, boublokkies vir kinders en perfekte chillisous ... dit alles en nog meer is op LAUREEN ROSSOUW en ANNELIESE BURGESS se radar.
ALI VAN WYK maak 'n vinnige gevolgtrekking in 'n kort stukkie oor Donald Trump en beweeg dan na die veel belangriker onderwerp van hadedas. Ja, die voël. In sy musiekrubriek stel hy die eiesoortige en opwindende Italiaanse Barokkomponis Domenico Scarlatti voor.
Finansiële werklikhede bied dikwels die beste verklaring vir waarom die morele 'hoë grond' so yl bevolk is, vermoed WILLEM KEMPEN. Daar is ook 'n onmiddellike Dilemma.
PIET CROUCAMP probeer Donald Trump se politieke instinkte ontsyfer en vra vrae oor die wetlikheid van die onlangse gebeure in Caracas. Sy gevolgtrekking is dat Trump dalk verkeerd is, maar nie noodwendig onwettig optree nie.
Nes 'strong men don’t cry', is die hele konsep van 'n 'midlife crisis' ook 'n cliché én 'n waarheid. ANNELIESE BURGESS meen twee waarhede kan wel langs mekaar staan, en deel 'n lys dinge waarvan sy minder en meer in 2026 wil hê.
PIET CROUCAMP breek 'n lansie vir Donald Trump. Hy reken die Amerikaanse president ervaar dalk sy besluite as vrye keuses, maar sy brein bereken noodwendige reaksies volgens algoritmiese reëls en eksterne stimuli. Dis 'n illusie dat hy sy besluite vrylik neem.
Twakpratery het die afgelope twee dekades soos 'n sprinkaanplaag oor die aardbol versprei, sê GERRIT OLIVIER. Watter beter voorbeeld is daar van ’n bullshitter as die oranje man in die Withuis?
