ANNELIESE BURGESS grawe deur die krag van geheime, dié wat skuld en skaamte bring en dié wat die fontein van kreatiwiteit is. En dit bring haar in 'n sirkel na die gaping van die onbekende waar eros leef.
In LAUREEN ROSSOUW se inboks: GERRIT OLIVIER skryf die werklike toets vir ons medemenslikheid lê in hoe ons die vreemdeling behandel; DIANE DE BEER gesels met Gerda Taljaard, skrywer van ‘Die grafdigter’; en JOAN HAMBIDGE sit haar gedagtes oor die meesterlike Saul Bellow voort.
WILLEM KEMPEN verbeel hom tot in die enjinkamer van die wêreld se magtigste ekonomie, maar wonder hoe lank dit nog gaan wees voordat dié enjin vasbrand. Vandag se Dilemma is ook nogal 'n gedoente.
GERRIT OLIVIER meen twee Suid-Afrikaners kan maar verban word – albei oudpresidente: die een sonder formele opleiding, maar slim genoeg om dekades lank uit die tronk te bly; die ander 'n skrander 'intellektueel' wat hovaardig die wetenskap wat derduisende van 'n Vigs-dood sou kon red, negeer het.
PIET CROUCAMP meen Leo Brent Bozell III moet liewers terugkeer na Amerika en dat ‘n regimeverandering in Washington Suid-Afrikaners sal toelaat om voort te gaan met die stelselmatige aftakeling van SEB en die ANC se vernietiging.
ANNELIESE BURGESS sê dankie vir die eende van ons dam, het 'n woede-uitbarsting in 'n polisiekantoor, wonder oor waardigheid en minagting en hoe dit gekleur word deur ons verlede. En dan is daar 'n gedig oor liefde en 'n verhaal oor die hout van die preekstoel in Adelaide se NG kerk.
Waar moet 'n mens jou inligting oor die oorlog in Iran vandaan kry? Wie kan jy glo? ALI VAN WYK het probeer uitvind. Hy wys ook vyf prettige video's van klassieke musikante wie se kleredrag en maniërismes op die verhoog al wenkbroue laat lig het.
WILLEM KEMPEN beland in die hof, en gis oor die MAGAtige dreuning van Amerikaanse inflasie. Vandag se Dilemma is nie onafwendbaar nie, maar ook nie voorspelbaar nie.
Ian von Memerty het onlangs sy lewe beëindig in wat hy 'n daad van 'selfverlossing' genoem het. JENNIFER FERGUSON besin oor sy daad en sê uiteindelik moet die teater van argument plek maak vir die stille werk van rou.
